Golang

Modern yazılım mühendisliğinde, aynı anda birden fazla görevi yerine getirebilecek uygulamalar oluşturmak artık bir lüks değil; temel bir gerekliliktir. Yüksek verimli web sunucularından gerçek zamanlı akış hizmetlerine kadar eşzamanlılık, performansın merkezinde yer alır. Onlarca yıldır C++, Java ve Python gibi geleneksel programlama dilleri, eşzamanlı görevleri yerine getirmek için işletim sisteminin yerel iş parçacığı modellerine güveniyordu. Ancak Google 2000’li yılların sonlarında Go’yu (Golang) tasarladığında tamamen farklı bir yol izledi. Go, ham işletim sistemi iş parçacıklarını açığa çıkarmak yerine Goroutines ve özel bir M:N Zamanlayıcı‘yı tanıttı.

Harici API’lerle çalışıyorsanız, bu zorluğu bilirsiniz. Devasa bir JSON yükü alırsınız ve iş mantığını yazmaya başlamadan önce, onu doğru şekilde ayrıştırmak için veri sınıflarını, struct’ları veya modelleri manuel olarak yazmak için 30 dakika harcamanız gerekir. Go’da iç içe geçmiş özellikleri yazmak, Java’da getter ve setter’ları yönetmek veya Python’da Pydantic doğrulama şemaları yazmak sıkıcıdır ve yazım hatalarına çok müsaittir.