Kubernetes

برای بیش از یک دهه، Spring Boot به عنوان استاندارد بالفعل برای ساخت برنامه های کاربردی جاوا سازمانی برتر بوده است. اکوسیستم غنی، الگوی پیکربندی بیش از حد قرارداد، موتور تزریق وابستگی قوی، و پشتیبانی گسترده جامعه، جاوا را به بستر سیستم‌های باطنی در سراسر جهان تبدیل کرده است. با این حال، تغییر به سمت معماری‌های Cloud-Native، ارکستراسیون Kubernetes، کانتینرسازی Docker، و اجرای بدون سرور (AWS Lambda، Knative) چالش‌های فنی جدیدی را برای زیرساخت‌های بک‌اند معرفی کرد: کارایی حافظه، مقیاس‌پذیری فوری، و مقیاس‌پذیری سرد فوری.

در سیستم‌های ابری مدرن، انتظار می‌رود که میکروسرویس‌ها بسیار بیشتر از اجرای منطق تجاری انجام دهند. آنها باید ورود به سیستم را مدیریت کنند، گواهی‌های SSL/TLS را مدیریت کنند، معیارها را جمع‌آوری کنند، مکانیسم‌های امتحان مجدد را پیاده‌سازی کنند، و ارتباطات امن را با سایر سرویس‌ها هماهنگ کنند. اگر همه این قابلیت های مقطعی را مستقیماً در پایگاه کد هر برنامه جاسازی کنیم، در نهایت با کد نفخ، اتصال محکم و قفل شدن زبان مواجه می شویم.